Juliusz Słowacki, "Kordian", Akt II

Szczegółowe streszczenie drugiego aktu "Kordiana" Dowiesz się, że wbrew nadziejom poetów, romantyczne heroiny cenią złoto i brylanty. Poznasz także nadzwyczaj inspirującą koncepcję historiozoficzną. Wspólnie z bohaterem dramatu odwiedzisz Londyn, Dover, Watykan i spojrzysz ze szczytu Mont Blanc. Akt II nosi tytuł „Wędrowiec”.

 Jest rok 1828. Pod drzewem na ławce w londyńskim James Parku siedzi Kordian, ten sam, który usiłował się zabić w poprzednim akcie. Jest wieczór, dookoła zielono, widać sadzawkę ocienioną drzewami, wieże katedry Westminster i pałace usytuowane wokół parku. Kordian relacjonuje swoje myśli. Podoba mu się to miejsce pełne zieleni. Znajduje w nim wytchnienie od nieznośnego gwaru Londynu, prostych ludzi zainteresowanych raczej witrynami sklepowymi niż spacerem po tym sielankowym parku. Zdaniem Kordiana, ludzie powinni bardziej przypatrywać się naturze, odnajdować w niej ślady utraconego raju, niż skupiać wyłącznie na wytworach cywilizacji. Kordian przypomina sobie, jak w dzieciństwie budował w wyobraźni największe metropolie świata. Dziś porównuje te marzenia z rzeczywistością. Jest przekonany, że to, co wymyślił doskonalsze jest od tego, co widzi. Chciałby zmazać z czoła bliznę, ślad po próbie samobójstwa...

plik audio mp3
Aby pobrać plik PDF przepisz podany kod demo w poniższe pole
plik audio mp3
Aby pobrać plik MP3 przepisz podany kod demo w poniższe pole