Adam Mickiewicz, "Dziady II", opracowanie

Dowiesz się, do jakich romantycznych idei sięgnął Mickiewicz w drugiej części „Dziadów”. Poznasz związki „Dziadów” z dramatem antycznym i szekspirowskim.

W scenerii jak z horroru rozgrywa się akcja II części „Dziadów”. O zmroku, w Dzień Zaduszny, w kaplicy na cmentarzu, przy pustej trumnie i stołach zastawionych jadłem gromadzą się wieśniacy. Pod przewodnictwem Guślarza, zgodnie z pradawnym pogańskim zwyczajem, ale w imię Boga, będą wywoływać duchy, upiory, widma. „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie /co to będzie, co to będzie?” – motyw przewodni śpiewany przez chór złożony z mieszkańców pobliskiej wioski ma zbudować atmosferę pełną grozy, ale też sprzyjającą rozmyślaniom o tym, co w życiu jest dobre i moralne, i o tym, co zasługuje na karę. Typowa dla romantyzmu scena łączy elementy ludowości z gotycyzmem...

plik audio mp3
Aby pobrać plik PDF przepisz podany kod demo w poniższe pole
plik audio mp3
Aby pobrać plik MP3 przepisz podany kod demo w poniższe pole