Edusensownik

Sekcja dla tych, których do szewskiej pasji doprowadzają zawiłości semantyczne polszczyzny. Od czasów Popiela wiadomo, że kto wiesza psy na języku zamiast poznawać historię powstania i znaczenie frazeologizmów, wychodzi na tym, jak Zabłocki na mydle, łatwo go wyprowadzić w pole i wpuścić w maliny. Rzucamy koło ratunkowe tym, którzy po nitce pragną dojść do kłębka i wnosimy nieco światła w egipskie ciemności. Nie zasypiaj gruszek w popiele, przeczytaj nasz Edusensownik.

Skąd ten foch?

        „Wenus chytra, co ten świat marny dziwnie zwodzi / A barzo mu niemało swemi foszki szkodzi.

więcej »

Społeczny awans idioty

W starożytnej Grecji słowem "idiotes" nazywano prostego wieśniaka, który zajmował się tylko własnymi, prywatnymi sprawami i nie uczestniczył w życiu publicznym.

więcej »

Stół i nożyce

"Uderz w stół a odezwą się nożyce" - mówimy w sytuacji, gdy osoba, mająca coś na sumieniu, dopatruje się aluzji do swego niecnego zachowania w wypowiedziach innych osób i reaguje na nie z dziwną na pozór i zdawałoby się niczym nieusprawiedliwioną gwałtownością.

więcej »

Szklane paciorki

Frazeologizmy "szklane paciorki", "za garść szklanych paciorków" używane są współcześnie wtedy, gdy chcemy powiedzieć, że ktoś zrobił zły interes, zawarł niekorzystną dla siebie umowę, został oszukany.

więcej »

Tromtadracja

"Tromtadracja" jest słowem, które może się przydać osobom komentującym publiczne wystąpienia polityków, zwłaszcza te, które mają miejsce w gorącym okresie kampanii wyborczej.

więcej »

Zabobony

Zabobonem, zgodnie ze "Słownikiem języka polskiego", nazywamy wiarę w tajemnicze i nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w magiczną moc słów, przesąd.

więcej »